Verslag greppeltocht door Jelle

Op een mistroostige en druilerige vrijdagavond ging de Greppeltocht weer van start. Een perfecte avond om niet “gespot” te worden op deze aardedonkere herfstavond. Vanuit de warme en behaaglijke sporthalkantine werden de eerste droge greppels met gemak getrotseerd. Het eerste potje was dan ook al snel bereikt. En hup, op naar de volgende. Wij als (bijna) dertigers komen danwel uit de patatgeneratie en zijn niet in militaire dienst geweest, maar tijdens de greppelavond tijgeren we er lustig op los en geen hek is te hoog en geen sloot te diep. Bij de benzinepomp mopperen we nog over het vele licht waarna we richting de zeedijk vertrekken. “Niet gespot te worden”, is het belangrijkste credo, dus veiligheidshalve gaan we maar door de landerijen. Veel blubber, koud slootwater en (te) veel brandnetels in de slootbermen. Ook wordt nog even maisveld meegepikt. Zware omstandigheden, maar als vijftal slepen we ons als kameraden er doorheen. Je komt zo overigens op plaatsen, waar je nog nooit eerder bent geweest. De moraal was goed, want we kunnen de potjes met nummertjes goed vinden. Ergens halverwege de zeedijk te midden van heel veel blubber komen we de toch ongenode gasten tegen: spotters!! We lopen tegen de lamp, want deze zonder licht fietsende spotters hadden we totaal niet opgemerkt. We krijgen een vinkje achter de naam en trekken weer verder door de Ferwerter landerijen. Vanaf de Marrumer kant komen we Ferwert weer binnen. Voor ons is dit een soort Bermuda-driehoek. In vorige edities werden we hier “gesnapt” en ook dit jaar zetten we de traditie voort….. We worden weer gepakt. Wij verdenken zo langzamerhand onze Gemme ervan, dat hij ons steeds verlinkt. Geen tijd te verliezen en op naar het kunstwerk bij de Reinderslaan. Met een juridisch oog lezen wij de opdracht: maak een groepsfoto “bij” het kunstwerk in de vijver van de Reinderslaan. Om in een enigszins veilige omgeving een groepsfoto te kunnen maken, poseren we in de tuin van de fam. Bijlstra (waarvoor onze dank) voor het kunstwerk. En hup via het Vrijhof (komen we weer die “akelige” spotters tegen) in gestrekte draf richting het Ferwerter bos waar de laatste nummertjes worden opgehaald. Op het “tsjustere reedsje” pakken we het laatste cijfertje en gaan we snel richting sporthal. Dampend en stinkend naar drek, doorweekt van het slootwater, jeukend van de brandnetels, komen we met toch met een brede grijns van oor tot oor de sporthal weer binnen. We hebben de finish behaald en kunnen met de andere deelnemende teams de mooie verhalen uitwisselen, onder het genot van een hapje en een drankje. De oude feesttentgympen kunnen de kliko in, maar we kijken nu al uit naar volgend jaar!!

Brenda Jager, Jacob v/d Werk, Marijke Visbeek, Janna Visbeek en Jelle Reitsma

(Jelle bedankt voor dit verslag!)

{loadposition sharethis}